In memoriam Gelske fan è Alde Leane
|
Geboren 02-06-1998 Overleden 10-03-2006
Gelske kwam in ons leven als onze tweede stabij Jeetje wat was ik blij Ze groeide op en was Beitske’s vriendin Samen struinen door de weilanden ,langs de rijn Achter het wild aan ,dan was ik Gelske weer kwijt Na lang wachten kwam ze dan weer, ik in de stress En zij met een blik van ,mens maak je niet druk ,hier ben ik weer. Ze was erg zelfstandig ,alleen voor onweer en vuurwerk was ze erg bang Het liefs zou ze dan in helemaal weg willen kruipen ,de lieverd.
Er toen was het zover,er werden HD foto´s gemaakt en ja de uitslag was Hd tc!!! Er kon een reu worden gezocht ,en na een teleurstelling werden er eindelijk pups geboren! Wat een goeie moeder was ze, gewoon een kanjer !! Uit het eerste nest bleef Wapke bij ons Samen op pad, moeder en dochter, toen Wapke nog klein was en ze mee ging en honger had moest Gelkske er toch aan geloven ,er werd eerst aan de tiet gedronken en dan gingen we weer verder. Het bleef een moeder-dochter relatie samen jagen , daar waren ze goed in ,Beitske bleef dan bij mij maar met z;n drieën mollen vangen ,muizen uitgraven ,als het warm was samen zwemmen ,samen op de bank gewoon heerlijk. Er kwamen daarna nog twee nestjes met prachtige pups en voor het laatste nestje werd een reu gezocht en toen sloeg het noodlot toe. Op een morgen liep ze mank ,na twee dagen naar de Dierenarts ,pijnstillers en je hoopt dat het over gaat. Maar helaas ,het ging niet over ,foto’s gemaakt ,ze zagen een verdachte plek, en na acht weken hebben we Gelske helaas veel te vroeg moeten laten inslapen aan de gevolgen van botkanker. GELSKE ,mijn Else-Pelsje ,we zullen je nooit vergeten. Marianne en Hans bedankt voor alle steun.,meedenken en meeleven in deze moeilijk tijd. Millingen a-d Rijn Henk en Maria Heijmink
**************
Een gedicht gemaakt door een pupeigenaar van een pup van Gelske.
Afscheid van Gelske.
Nu ik ziek en zwak ben en pijn verjaagt de
slaap,
de onrust neemt van mij bezit.
Doe nu wat onvermijdelijk is,
en laat mij gaan,een laatste goede daad.
Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigen liefde bij de vriendschap die ik
gaf?
Of uitstel tot het beter past, bij een
verloren strijd?
Ik ben niet bang,tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg,je kijkt mij aan.
Je noemt mij bij mijn liefste naam en houd
mij stevig vast.
Die dag voor het laatst,groet ik je met mijn
staart.
Wat jij laat doen,doe je voor mij.
Zo wordt mij veel meer pijn bespaart,
voor zinloos lijden blijf ik nu bewaart
Een zwaar besluit?-nee huil nu niet-
Een wijs besluit,dat is gegrond,
op een uniek en oud verbond;
Jij bent mijn baas en ik jouw
hond.
Gerben,Jantje en Haitske
*******************
10 Maart '06
Gelske
Ruim 7 jaar geleden naar Millingen
gekomen,
en zij verwezenlijkte Maria haar dromen.
Gelske vrolijk en blij,
altijd als eerste weg in de wei.
Bij de konijnenbult daar had ze veel lol,
en Maria had er haar handen mee vol.
Toen kreeg Gelske aan haar poot veel pijn,
Maria en Henk in de rats wat kon dit zijn.
De dierenarts zag het somber in,
het kon botkanker zijn in het begin.
Kleine lichtpuntjes of het iets anders kon
zijn,
maar Gelske werd niet verlost van haar
pijn.
10 Maart was de uitslag definitief,
verschrikkelijk voor jullie want Gelske is
zo lief.
Oh wat is die slopende ziekte snel gegaan,
dit is haast niet te geloven je kunt er
bijna niet aan.
Voor Gelske is het nu heel fijn,
dankzij jullie als baasjes heeft ze nu
geen pijn.
Maria, Henk en Branco heel veel sterkte
hé.
Jullie zullen haar wel gaan missen.
Groetjes Henk en Esther en Tippie
|
|
