Silly        12 mei 1992    -    1 juni 2004

Hier een mooie reportage van Silly vanaf pup jonge hond en steeds ouder.

Silly was onze eerste stabij, en we moesten afscheid van haar nemen, ze had een kwade tumor.

Voor de rest leek ze nog lang niet op een 12 jaar oude hond, dit doet dus ook erg veel pijn.

Maar je moet eerlijk blijven voor je lieve meid.

Zie onder deze foto`s haar gedicht van mij.

Silly 5 weken	Een wereldse lieve meid	Zelfs met een varken
Pleegmoeder van eendjes	Kijk`s wat ik mooi ben	Met de kleine Teun en de bal
Wereldse foto	Haar geboorteplaats	Lekker eigenwijs
Wat moet je dan??	Al een lekker oud koppie!	Eigen bedje in de slaapkamer.
Wat zie ik daar?	Zal ik duiken?	Daar gaat ze.
Lekker dromerig	Zit ik goed zo?	Lekker in de luie stoel
Wat ziet ze nou weer?	Allemaal sneeuw	Tja wat moet je zeggen??
Jarig 12 jaar	Verdorie wat is ze lief	Ook kindertjes zijn erg leuk
Wat is ze lief en wat voelt het klote.	Ik wilde haar nog lang niet kwijt	Silly met een besneeuwde kop.

Op het moment dat ik met dit gedicht begin dondert en bliksemt het in de lucht,

Dan heb je het weer moeilijk, Silly was altijd zo bang, nu van verlichting een zucht.

Dit hoeft ze gelukkig niet meer mee te maken,

maar onweer in de lucht zal mij wel blijven raken.

Het Gedicht

Hoe was het ook alweer begonnen met onze eerste Stabij,

Ik weet nog heel goed, we waren met Silly heel erg blij.

We wilden van alles met haar, puppyles, vervolg en ook nog jacht,

dit laatste was niet wat wij daarvan hadden verwacht.

De dummy was erg leuk, maar het schieten vond ze maar zo zo,

daarna deden we behendigheid en daardoor was alles weer okido.

We waren zo gek met haar we wilde er nog wel één,

maar zo één zoals als onze Silly vind je er geen.

Toen besefte we ons dat we er eentje zelf wilde fokken,

de boeken van de geboorte van de hond werden uit de kast getrokken.

We wilden alles perfect, een mooie reu werd uitgezocht,

uiteindelijk werd Dibbe gehouden en de rest verkocht.

Dit was het begin fan è Âlde Leane, de Stabij fokkerij,

en met ieder nestje waren wij weer even blij.

Silly werd Oma, overgrootoma en ja zelfs overovergrootoma,

We zijn heel erg trots op haar nageslacht, dit doet niemand haar na.

Ineens komt het waar je altijd bang voor bent, ze kreeg een tumor met 10 jaar,

snik je leven stort in, en je geliefde Stabij komt in levensgevaar.

De tumor werd verwijderd, die operatie was niet sympathiek voor haar,

uit liefde voor Silly dat nooit meer, we willen zo eerlijk mogelijk zijn met elkaar.

Hoe moeilijk dat ook is, genieten van haar zoals ze nu nog is,

we hebben nog heel erg veel gedaan, zelf geitjes voeren met de fles.

Tot op de laatste week nog met de bal en zwemmen in de vaart,

toch komt die tijd dat je een heel erge moeilijke beslissing maakt.

Hoe moeilijk dat ook was, je zet alles op een rij,

Silly bedankt je was een dijker van een stabij en je bent nu vrij.

Ik zal je vreselijk missen, maar ik heb mooie herinneringen,

Ik zal altijd aan je blijven denken, en ik zie je steeds terug in je kinderen.

Lieve Silly ik hou nog steeds heel erg veel van je, Marianne

home