De Regenboogbrug
Er is een plaats in de hemel die Regenboogbrug heet. Als een dier, dat
een hele sterke binding heeft met iemand hier, overlijdt, gaat dit huisdier
naar Regenboogbrug. Daar zijn graslanden en heuvels voor al onze speciale
vrienden zodat ze kunnen rennen en samen kunnen spelen. Er is genoeg te
eten, water en zonneschijn en onze vrienden zijn er warm en comfortabel.
Alle zieke en oude dieren worden hersteld in gezondheid en kracht; die
gewond of verminkt waren, worden weer ongeschonden en sterk, precies zoals
wij ze ons herinneren in onze dromen. De dieren zijn gelukkig en tevreden,
maar er is een klein ding: ze missen allemaal een speciaal iemand, iemand
die achtergelaten is.
Ze rennen en spelen samen, maar er komt een dag waarop er een
plotseling stopt en de verte in kijkt. Haar heldere ogen staan strak; haar
lichaam begint verlangend te trillen. Opeens breekt zij uit de groep, vliegt
over het gras, sneller en sneller. Je bent gezien, en wanneer jij en je
speciale vriendin elkaar eindelijk treffen, houdt je haar stevig vast in
jullie vreugdevolle weerzien, om nooit meer gescheiden te worden.
De vrolijke kussen regenen op je gezicht; je handen aaien de
liefdevolle kop, en je kijkt weer in die vertrouwde ogen, zo lang al weg uit
je leven, maar altijd aanwezig in je hart.
Dan kruis je Regenboogbrug, samen.
Auteur: onbekend